Mama, ik graag paardrijden wil...

Dit gebaarde mijn dochter een half jaar geleden waarop ik gebaarde, "ja leuk wij regelen". Helaas werden we weer geconfronteerd met het feit dat je als je een kind hebt met een beperking vooral een hele dikke huid moet hebben. Wij hebben er als ouders voor gekozen dat onze dochter ondanks haar auditieve beperking een zo'n normaal mogelijk leven moet kunnen leiden. Ze heeft op haar 2de een CI gekregen en wij hebben van het moment dat we weten dat ze doof is gebaart met haar. Ze is nu tweetalig! Ze is inmiddels 9 en kiest zelf wanneer ze praat of gebaart en ook wanneer ze wel of niet haar CI draagt. Is dat handig? Nou elk jaar dat ze ouder wordt ben ik blij dat we voor tweetaligheid gekozen hebben. Ze gaat naar een reguliere school, soms is dat natuurlijk nogal rumoerig, maar gelukkig is er een tolk die de gaten daar kan opvullen, waar het CI en de soloapparatuur het laat afweten. Ze is nu op een leeftijd dat ze zelf kan aangeven waar ze de stof niet heeft begrepen in het Nederlands en dat ook de NGT omzetting niet toereikend is. Dan kan ze helemaal terugvallen op NGT uitleg van een native signing RT juf en tot nu toe komt het dan helemaal goed! Ze heeft de afgelopen jaren hard gewerkt op school om haar achterstand weg te werken, die ze had opgelopen op de dovenschool en om haar plek in de klas te krijgen. Maar ook dat is aardig gelukt mede doordat de school haar doofheid heeft omarmt en ze er mag zijn zoals ze is.

Voor ons als ouders draai je wel dubbele uren. Door de weeks is het de reguliere school, de horende vriendinnen en horende naschoolse activiteiten in haar geval hiphop. Maar in het weekend moet er nog even Doventijd worden ingehaald, in de vorm van dovenactiviteiten, logeerpartijen met de Dove vrienden en Dovenclubs in haar geval de theaterschool. En dan de dagelijkse uitdaging van praten, gebaren en iets wat er soms tussen in zit, maar je wil ervoor zorgen dat ze, hoe dan ook, alles meekrijgt, wat bij een horende kind allemaal heel vanzelfsprekend is. Is dit erg? Nee het is een bewuste keuze, maar dan zit je niet op discriminatie te wachten.

Mama ik graag paardrijden wil... dat betekende weer een nieuwe uitdaging. Het zoeken naar een manege waar het meenemen van een tolk geen probleem is. Omdat ik in het verleden al een paar keer mijn neus had gestoten besloot ik het mezelf makkelijk te maken en belde een manege die ook les zouden geven aan kinderen met een beperking. Maar helaas tijdens het introductiegesprek op de manege gaf de juf (zelf slechthorend met hoortoestel) te kennen dat ze een tolk overbodig vond. Om haar mening kracht bij te zetten riep ze mijn dochter bij zich en vroeg haar of ze haar goed kon horen, waarop Bella volmondig "ja" riep. "Ziet u mevrouw, niks aan de hand en waar vindt u nou een tolk die verstand heeft van paardrijles termen?" Ik had er geen goed gevoel bij en ging teleurgesteld naar huis. Toen kregen we te horen dat er een plekje vrij kwam in het groepje op een manege waar al een meisje van haar school reed en wat bleek, tolk geen probleem. Wauw wat een mazzel. Maar helaas de avond voor de eerste les kregen we te horen dat de manege haar activiteiten voor onbepaalde tijd moest staken. Niks aan te doen, dan maar de gewone maneges in de omgeving zelf een mail sturen. Nou dat was snel gedaan en binnen 15 minuten ook antwoord, "helaas mevrouw maar wij doen niks met gehandicapte mensen, succes met het vinden van een andere manege". Tja daar wordt je toch niet vrolijk van. In dezelfde week werd haar Dove vriendinnetje, nadat ze halfjaar op een wachtlijst had gestaan bij een manege met tolk en al weggestuurd, want dat was volgens de juf niet de bedoeling.

Elke keer als dit weer gebeurt krijg je veel lieve reacties van allerlei mensen die het verschrikkelijk vinden dat je kind voor de zoveelste keer wordt gediscrimineerd, maar voor mij is de maat nu wel een vol. Vooral omdat ze zelf zo hard werkt om te integreren in de horende wereld, maar ondanks haar inspanning op deze manier de deur voor haar neus wordt dichtgegooid. Natuurlijk hebben we inmiddels wel een manege gevonden waar ze nu samen met een horend vriendinnetje rijdt. Tolk nog maar even niet geintroduceerd, ik wacht nog even tot de mensen aan haar gewend zijn en dan is het vaak geen enkel probleem. Maar het is natuurlijk te gek voor woorden dat je als moeder de identiteit van je dochter moet verloochen om dingen voor haar voor elkaar te krijgen. En wat voor voorbeeld is dat voor haar?? Wij voeden haar juist op dat ze zichzelf mag zijn en dat ze geen aangepast leven hoeft te leiden. Dat juist door jezelf te zijn, je kracht moet geven om door het leven te gaan met je beperking.

Is er al een meldpunt voor dit soort gevallen van discriminatie, anders moet het denk ik vanaf nu in het leven geroepen moet worden!

Reactie van Roxane Houshmand over het belang van tweetalige opvoeding en onderwijs voor dove/slechthorende kinderen.

Na aanleiding van ons 2de filmpje kreeg ik een e-mail van Roxane. Zij heeft in de nieuwsbrief van het AC Brabant een stukje geschreven over haar ervaring een doof dochtertje te hebben, de ervaringen betreft het AC en waarom zij de opleiding Tolk Nederlandse gebarentaal volg op de HU.

Na het lezen van het stuk heb ik haar gevraagd of wij dit met jullie mogen delen. Waarom? Omdat wij letterlijk ons eigen verhaal lezen alleen 7 jaar later. Ook heeft zij een prachtig filmpje meegestuurd en zegt het volgende hierover:

"Ik zeg absoluut niet dat iedereen mijn visie moet delen, maar wil wel graag jullie de volgende link aanbieden waar goed te zien is wat een CI en NGT samen kunnen betekenen."

Het verhaal van Roxane:
Ik ben gevraagd om een stukje in de nieuwsbrief te schrijven over onze ervaring een doof dochtertje te hebben, de ervaringen betreft het AC en waarom ik de opleiding Tolk Nederlandse gebarentaal volg op de HU.

Dus zal ik me eerst even voorstellen: Roxane Houshmand, 40 jaar , woon in Breda en ben moeder van 4 kinderen, waarvan de 2 oudste goed horend zijn , mijn jongste zoontje (bijna 3 ) SH en ons dochtertje nu 1,5 jaar doof.

Toen ons zoontje Bodhi geboren werd, stond letterlijk onze wereld op zijn kop. Wat is slechthorend zijn? kan hij mij wel verstaan? kan hij leren spreken? kan hij naar een reguliere school? Wordt hij straks niet gepest…wat moeten we doen? Gelukkig was de ondersteuning vanuit het AC goed en al gauw vonden we onze weg.

Toen mijn dochtertje Layla geboren werd , wisten we bij 5 dgn. oud dat de screening niet goed was. Omdat we onze weg al wisten binnen het AC , mochten we dan ook gelijk de volgende dag langs komen voor de BERA test…en hop daar ging ik vanuit het kraambed linea recta op naar het AC. De BERA test was niet goed, en ook al wilde ze een slag om de arm houden, ik voelde dat het heel goed fout zat. Het gekke was, ondanks ons grote verdriet, was de klap veel minder hard. Immers we hadden al ervaren wat een heerlijk jong we aan Bodhi hadden, hoe goed het met hem ging en hoe hij genoot van alles.

De type ouders die wij zijn, maakte dat wij ons huiswerk ging doen: boeken lezen , internet afstruinen en informatie inwinnen. Want wat als je kind doof is? CI? Wat is dat, kan dat bij mijn kind.
Gebarentaal, wat voor scholen? Noem het maar op. Binnen 3,5 maand wisten we al dat Layla in aanmerking kwam voor 2 CI’s. In de eerste maanden waren we heel erg gefocust op dat zij moest leren horen, maar gaande weg gingen we ervaren dat zij gewoon doof is, of ze straks nu CI’s zou hebben of niet. De CI’s zijn een mooi hulpmiddel maar zeker geen wondermiddel.

Wij wilde daarom ook zo vroeg mogelijk van start met NGT. Baby gebaren was ons in de eerste maand aangeboden, maar wij wilde meer. Wij wilde echt beginnen met communiceren, zelfs wanneer wij dit nog moesten leren. Maar zolang wij voor zou lopen , dan moest het goed komen. Helaas door bepaalde redenen, lieten de Gebarentaallessen op zich wachten, en waren wij genoodzaakt aan de slag te gaan met Lotte en Max dvd’s. Wat een uitvinding, zelfs onze 2 pubers zaten vrolijk mee te gebaren op de bank. Echter dat wat wij leerden, waren voornamelijk losse zelfstandige naamwoorden, en door het laat op gang komen van de lessen, hebben wij beslist dat ik de opleiding tolk zou volgen om zo goed mogelijk gebarentaal te gaan leren en dit haar aan te kunnen bieden.

Ondanks het feit dat de medici als andere professionals dit niet ondersteunen, en nadruk op spraak willen hebben, zijn wij ervan overtuigd dat naast haar CI’s Layla ook een dove identiteit heeft. En bij die identiteit hoort NGT. Wij geloven wél in het 2-talig opvoeden van ons kind, zelfs wanneer de ene een visuele taal is. Onderzoek heeft uitgewezen dat deze visuele taal ook de enige taal is, die 100% toegankelijk is voor een doof kind. Ook geloven wij dat dit naast elkaar aangeboden kan worden. Gesproken Nederlands is onze moedertaal, en die kunnen wij haar foutloos aanbieden en wanneer NGT in een zo vroeg mogelijk stadium wordt aangeboden en rijk en continue is, zullen wij altijd iets op haar voor lopen. Het is daarom ook van belang dat er continuïteit blijft in het volgen van lessen:immers taal verandert met de tijd , net als je kind…

Alles wat je wilt als ouder zijnde, is dat je kind zich kan uitdrukken, kan communiceren , en mag deelnemen aan een wereld , zoals deze dat zelf wilt invullen en niet geremd wordt door verschillende visies over wat mag of gepast is betreft de taal. Natuurlijk zitten wij met smacht te wachten op haar eerste echte woordjes, maar weet je die eerste gebaren die ze maakt : die zijn net zo mooi en bijzonder. Het geeft namelijk aan dat je kind kan en wil communiceren. Het zou daarom fijn zijn, wanneer de professionals en de dovengemeenschap eens samen gaan zitten en luisteren naar wat ouders belangrijk vinden. Want uiteindelijk komt er een moment waarbij ouders in een spagaat terecht komen. De vraag over wat dan aangeboden moet worden NGT of NmG, zijn wij van mening dat NGT de basis moet zijn (en dan niet 1 module, maar volledig)…immers NmG is geen echte taal en met geleende woorden, die het Nederlands gesproken ondersteund…zie het alsof je in Frankrijk op vakantie ben en bij de bakker d.m.v. losse gebaren/woorden brood besteld. Je beheerst dan niet een taal, je probeert zo jezelf verstaanbaar te maken door dat wat je weet. Pas wanneer je de taal gaat leren in zowel woorden, zinsopbouw en grammatica kun je jezelf pas goed verstaanbaar maken. Vandaar ook onze keus in NGT.

Afgelopen september ben ik gestart met de opleiding Tolk Nederlandse Gebaren , deeltijd. Dit is heftig: niet alleen de tijd dat ik van huis ben( 4 middagen en 4 avonden per week) met een groot en druk gezin , maar ook je reistijd , je huiswerk (was alweer meer dan 20 jaar geleden voor mij) de praktijkopdrachten die vaak in de weekenden plaats vinden , maar vooral ,alles wat ik leer over de Doven en hun gemeenschap. Letterlijk vliegt de angst mij soms naar de keel, door wat ik leer over de geschiedenis, de vooroordelen, hun toekomstbeeld betreft opleiding en werk.. beseffen wij dat mijn dochter nog een lange weg voor de boeg heeft om zich staande te kunnen houden in een horende maatschappij. Het NGT-vaardig worden begint nu te komen, ik kan me uitdrukken en dingen vertellen tegen mijn dochter als tegen andere doven. Door de opleiding ben ik mij nog bewuster geworden van de dove identiteit die mijn dochter heeft, en staan wij nog meer achter onze keuze. Wij hebben zelfs een dove oppas , zodat Layla ziet en ervaart dat meer mensen NGT toepassen en doof zijn. Die ook een voorbeeld voor haar kunnen zijn en aan wie zij ook vragen kan stellen wanneer ze ouder is. Dit is goed voor haar ontwikkeling.

Heel erg bedankt voor deze mogelijkheid en allemaal heel veel succes!
Groetjes
Roxane Houshmand

Na reacties een vervolgfilmpje van ons als ouders!

Brief Oudergroep van dove kinderen from Oudergroep van dove kinderen on Vimeo.

"Gebarentaal lastig om te leren en te gebruiken voor horende ouders"

Dit horen wij vaak als horende ouders van dove kinderen. Maar ons inziens niet meer lastig dan voor een ander horend persoon die gebarentaal wil leren.

Met deze brief willen we laten zien dat wij, horende ouders van dove/slechthorende kinderen met of zonder CI, gebarentaal juist heel belangrijk vinden voor onze kinderen en graag zouden zien dat er door de professionals naar gebarentaal als een volwaardige taal wordt gekeken.


Brief Oudergroep van dove kinderen from Oudergroep van dove kinderen on Vimeo.

Gebaren oudermodules NGT 4/5/6

Wil je je NGT vaardigheden opschroeven? Meer handvaten leren over hanteren van thuiscommunicatie in NGT? Na de pilot zijn de materialen vernieuwd/ herzien. Nu starten er 2 nieuwe groepen oudermodules NGT 4/5/6 ontwikkeld door 2 docenten.

Oudercursus 4 Regio Den Haag & omgeving
Locatie: Den Haag
Start: 1 februari
Aantal lessen: 14 (iedere week 1 les, vakantieweken; geen les)
Docenten: 2
Kosten: 140,- inclusief examen en certificaat, rest van kosten wordt gesponsord
Maximaal aantal plaatsen: 12
Opgeven: signhands@gmail.com

Oudercursus 4 Regio Amsterdam/Noord-Holland
Locatie: Alkmaar
Start:1 februari
Aantal lessen: 14 (iedere week 1 les, vakantieweken: geen les)
Docenten: 2
Kosten: 140,- inclusief examen en certificaat, rest van de kosten wordt gesponsord
Maximaal aantal plaatsen: 12
Opgeven: signhands@gmail.com

Voor Oost/Noord-Nederland en Zuid-Nederland zoeken wij nog uit wie dit op zich kan nemen. De reiskosten en de afstanden zijn nu nog moeilijk te dekken. Iedereen die wil rijden uit verre plaatsen is altijd welkom om desondanks toch te aansluiten bij 1 van de 2 cursussen in Den Haag of Alkmaar.

De volgende ronde als de plaatsen snel vol geraken zal zijn in juni voor deelname vanaf half september t/m januari.

Simea bijeenkomst "Waar willen ouders over meepraten"

Door de directeur van de school waar mijn dochter nu zit ben ik gevraagd om plaats te nemen in de ondersteuningsplanraad (OPR).

(Tekst uit "Hoe functioneert de ondersteuningsplanraad" van het steunpunt medezeggenschap passende onderwijs)

De taak van de OPR is om met het bestuur van het samenwerkingsverband (in dit geval het samenwerkingsverband van de schoolbesturen van Zoetermeer) overleg te voeren over alle beleidskeuzes die in het ondersteuningsplan worden vastgelegd. Hierbij heeft OPR een sterke positie, want het bestuur moet over de inhoud van het ondersteuningsplan en elke wijziging daarvan, steeds voorafgaand de instemming van de OPR verkrijgen. Dit instemmingsrecht van de ondersteuningsplanraad is vastgelegd in art. 14a Wms.

De leden van de OPR worden afgevaardigd door de leden van de medezeggenschapsraden van alle scholen binnen het samenwerkingsverband. Kandidaten voor de OPR hoeven zelf geen lid van de medezeggenschapsraad (MR) te zijn. Voorwaarde is wel dat het gaat om personen die als personeelslid of als (in mijn geval) ouder (voogd/verzorger) aan een van de scholen binnen het samenwerkingsverband verbonden zijn.

(einde tekst)

Cluster 2 valt echter helemaal buiten deze samenwerkingsverbanden. In het geval van Zoetermeer is Kentalis wel betrokken maar dat is puur een adviserende rol. Dit betekent dat de ouders/voogden/verzorgers van cluster 2 kinderen vallen onder het samenwerkingsverband van de instellingen van cluster 2, Siméa. Binnen de OPR van de reguliere scholen heb je als ouder van een cluster 2 kind eigenlijk niet zoveel in te brengen omdat cluster 2 buiten het samenwerkingverband valt.

Deze week ik kreeg via Kentalis een brief van Siméa met een uitnodiging voor de bijeenkomst "Waar willen ouders over meepraten". In de brief staat onder het kopje Meepraten dat dit vooralsnog alleen mogelijk is voor ouders die hun kind op een cluster 2 school hebben en ook hier de ouders van de cluster 2 kinderen in het reguliere onderwijs niet de mogelijkheid hebben om mee te praten.

Een van de speerpunten van passend onderwijs is dat de ouders nauw betrokken worden in het traject van de ondersteuning, maar ook de mogelijkheid hebben mee te praten over het beleid in de vorm van bijvoorbeeld een OPR. Alleen wij, de ouders van cluster 2 kinderen, staan nu geheel buitenspel.

Hierbij alvast mijn mening op de vragen hoe dit georganiseerd dient te worden:

• Wat vindt u als ouder belangrijk voor kinderen die begeleid worden in het regulier onderwijs?
  Dat de ouders van het cluster 2 kind dezelfde rechten hebben als alle andere ouders die kinderen hebben die begeleid worden binnen de reguliere school. 
• Waarover wilt u als ouder meepraten?
  Over dezelfde onderwerpen waar alle medezeggenschapsraden over kunnen meepraten. 
• Hoe zou u het beste kunnen meepraten?
  Er moet voor de ouders van de cluster 2 kinderen binnen het reguliere onderwijs een afgevaardigde komen binnen de medezeggenschapsraad van Siméa.

Het is heel aardig van Siméa om ons allemaal uit te nodigen voor een gesprek maar in hoeverre heeft dit zin als onze medezeggenschap eigenlijk nog geregeld moet worden. De afgelopen jaren stonden de FODOK familiedagen bijna geheel in het teken van passend onderwijs, waarom is dit onderwerp nooit aan bod gekomen, of heb ik wat gemist. Hierbij de link naar het aanmeldformulier voor één van de avonden. Zelf zal ik er 20 november bij zijn in Amsterdam.

"De hokjesman"

"De hokjesman" heeft onlangs een documentaire gemaakt over doven. Absoluut de moeite waard om te bekijken: http://www.npo.nl/hokjesman/26-09-2014/VPWON_1214415.

De documentaire is net als vele andere uitzendingen ondertiteld. Het blijkt dat nog niet iedereen op de hoogte is van de mogelijkheid tot ondertiteling. Via de pagina https://help.npo.nl/faqs/tt888-ondertiteling lees je hoe je de ondertiteling aan kan zetten.